مبنای تفکر آرمانشهر نگری ، توحید محوری می باشد. اگر درس مهدویت هم مطرح می شود به این خاطر است که آمدن حضرت مهدی (عج) و معصومین (ع) همه در جهت تحقق توحید است. آنان همه نماد و جلوه های توحید در جامعه هستند ، لذا طرح بحث امام زمان (عج) به منظور تحقق این جمله است : «قولو لا اله الا الله تفلحوا : بگویید لا اله الا الله تا شکوفا شوید» همه عالم برای تحقق توحید بوده و هست و خواهد بود ! و این در جامعه مهدوی اتفاق می افتد. چه زمانی ؟ زمانی که انسان ها تفکرات شرکی و هبوطی را دور بریزند یعنی از این پوسته که الان هستند بیرون بیایند و از این شرک که گرفتارش هستند خارج شوند.

«ما» در بت ها ، بتِ نفس شماست تا اين بت بزرگ و شيطان قوي از ميان برداشته نشود راهي به سوي او نيست و هيهات كه اين بت شكسته و اين شيطان رام گردد (امام خميني)

بشریت ابتدا باید تصور و ذهنیت دوران هبوط را بشکند و سپس به برکت نگاه صحیح توحیدی به مسائل و زیبایی های حقیقي که خداوند برای آن خلق کرده را ببیند و براساس آن ها آرمانشهر مهدوی را تصور کند و برای تحقق آن ها گام بردارد.

باید باور کنیم که آن آرمانشهرِ مهدویِ امام زمان (عج) بسیار بسیار متفاوت تر از وضعیت کنونی است.

عناصر و لوازم مورد نیاز در ایجاد و تحقق جامعه آرمانی توحیدی و آرمانشهر مهدوی بعضاً عبارتند از :

- اعتقاد و روحیات آرمان گرایانه توحیدی

- اميدواری و باور امکان تحقق آرمانشهر مهدوی توحیدیِ مهدوی

- استعداد و آمادگی پذیرش آرمانشهر و قدرت ایجاد و نگهداری تبعات آن

بطور خلاصه : «ساختن آرمانشهر مهدوی توحید شهر آرمانی ، نگاه توحیدی همگانی مردم و کارگزاران را می طلبد»

از حضرت علي سؤال كردند از كجا به اين مقام رسيديد؟ فرمودند : درِ دروازه ي دل نشستم و غير خدا را راه ندادم !

اگر مواظب دلتان باشید و غیر خدا را در آن راه ندهید آن چه را دیگران نمی بینند شما می بینید و آن چه را دیگران نمی شنوند شما می شنیدید.

ريشه شايستگي دل اشتغال آن به ياد خداست (امام علي ^ع )

كوشش كن قلب تو براي خدا باشد وقتي قلب براي خدا شد خدا آن جاست وقتي خدا آنجا بود همه ي آنچه مربوط به خداست در آن جا حاضر و ظاهر خواهد شد ، هر وقت اراده كني همه نزد تو خواهند آمد چون خدا آنجا است.

اگر نبود اين كه شيطان ها بر گرد دل هاي آدميان مي گردند هر لحظه انسان ها ملكوت را مي ديدند (حضرت محمد ^ص )

وقتي مهماني مي دهي ، هر كس را كه خدا بخواهد دعوت مي كني يا هر كسي را كه دلت مي خواهد؟

دل سالم دلی است که پروردگارش را دیدار کند در حالی که جز او در آن نباشد و هر دلی که در آن شرک یا شک باشد ساقط و بیمار است (امام صادق ^ع )

تا وقتي پيرو خواهش هاي دل باشي به جايي نميرسي ، دل خانه خداوند است كس ديگري را در آن راه نده ، فقط بايستي خدا در دل تو باشد و حكومت كند و لاغير!

اگر پراكندگي دل ها و پرگويي هاي شما نبود بي گمان آنچه را من مي شنوم شما نيز مي شنيديد (حضرت محمد ^ص )

خدا را گذاشته اي و غير خدا را تحصيل مي كني ، چرا اينقدر دور خودت چرخ مي خوري خدا را بخواه و همه ي خواستني ها را مقدمه ي وصول او قرار بده ، مشکل اینجاست که ما همه چیز را برای خدا می خواهیم حتی خدا را !

اي انسان چرا غير خدا را مي خواهي مگر از غير او چه ديده اي ، اگر او نخواهد هيچ چيز مؤثر نيست و برگشت به او توبه اوست.

تقوی مراتبی دارد ، مرتبه ی نازله ی آن انجام واجبات و ترک محرمات است که برای عده ای بسیار خوب و بجاست ولی مراتب عالیه تقوی پرهیز کردن از غیر خداست بدین معنا که غیر از محبت حق در دل چیزی نداشته باشی.

شما برای نتیجه کار کرده اید ؛ «این مکتب ، مکتب نتیجه نیست ، مکتب محبت است ، مکتب خدا خواهی است»

انسان درخت توحيد است ميوه ي اين درخت ظهور صفات خدايي است و تا اين ثمر را نداده كامل نيست ، حدِ كمال انسان اين است كه به خدا برسد يعني مظهر صفات حق شود. سعي كنيد صفات خدايي در شما زنده شود ؛ او كريم است شما هم كريم باشيد ، او رحيم است ، شما هم رحيم باشيد ، او ستار است شما هم ستار باشيد.

اگر در توحيد مستغرق باشي ، هر لحظه از عنايت هاي خاص حق تعالي بهره مند مي شدي كه در لحظه ي قبل برخوردار نبوده اي ، عنايت هاي حق هر دم تازگي خواهد داشت.

حكيمان حكمت را با خاموشي و دانشمندان دانش را با جُستن و صديقان صدق را با خشوع و عبادت دراز مدت به چنگ آورده اند (امام صادق ^ع )

آن ها براي رفع مشكلات و گرفتاري هاي زندگي به اهل بيت متوسل مي شوند ، در صورتي كه ما براي طي كردن مراحل توحيد و خداشناسي بايد درِ خانه ي اهل بيت برويم.

اغلب مردم اظهار دارند كه ما امام زمان (صلوات الله عليه) را از خود بيشتر دوست داريم و حال آنكه اينطور نيست زيرا اگر او را بيشتر از خود دوست داشته باشيم بايد براي او كار كنيم نه براي خود ، همه دعا كنيد كه خداوند موانع ظهور آن حضرت را برطرف كند و دل ما را با دل آن وجود مبارك يكي كند.

وقتي مي گوييم لا اله الا الله بايد راست بگوييم ، تا انسان خدايان دروغين را كنار نگذارد نمي تواند موحد باشد و در گفتن لا اله الا الله راستگو باشد «اله» چيزي است كه دل انسان را بربايد ؛ هر چيز كه دل او را ربود خداي اوست ، وقتي مي گوييم لا اله الا الله بايد حيران او باشيم.

 همه قرآن به كلمه لا اله الا الله باز مي گردد و انسان بايد به جايي برسد كه در قلب او چيزي جز اين كلمه نقش نبندد و هر چه غير اوست رخت بربندد.

اگر چشم براي خدا كار كند مي شود عين الله. اگر گوش براي خدا كار كند مي شود اذن الله. اگر دست براي خدا كار كند مي شود يد الله ؛ تا مي رسد به قلب انسان كه جاي خداست. فرموده اند : قلب مؤمن عرش خداوند رحمان است.

هر سوزني كه براي غير خدا به پارچه فرو كنم به دستم فرو مي رود.

اگر مي خواهي از خدا بهره مند شوي و از انس و مناجاتش حظي داشته باشي ، احسان به خلق كن.

به هر ميزان كه انسان از هرس پيروي كند به همان اندازه بنده ي خدا نيست بلكه بنده ي همان چيزي است كه به او علاقه دارد.

اگر انسان ديده ي باطن داشته باشد مي بيند به محض اينكه غير خدا را در دل راه دهد باطن برزخي او به همان صورت در مي آيد ، اگر غير خدا را بخواهي قيمت تو همان است كه خواسته اي و اگر خدا خواه شدي قيمت نداري من كان الله كان الله له اگر در تمام لحظات مستغرق در خدا باشي انوار الهي در تو تابش مي كند و آنچه بخواهي به نور الهي مي بيني.